W tej jednostce służył przez cały okres wojny polsko-bolszewickiej. Od 15 kwietnia 1920 roku brał udział w walkach podczas wyprawy kijowskiej i w późniejszym odwrocie. 26 kwietnia, w załodze z ppor. pil. Marianem Burchardem (jako obserwatorem), przeprowadzili rozpoznanie w rejonie Berdyczowa, Koziatyna i Chmielnika. W okolicy Berezówki zbombardowali i ostrzelali nieprzyjacielską baterię artylerii, czym ułatwili jednemu z batalionów 13. Dywizji Piechoty zdobycie miasta. Na trasie Berezówka – Koziatyn atakowali też tabory nieprzyjaciela i bolszewicki pociąg pancerny. Ich samolot został uszkodzony, a załoga musiała dwukrotnie przymusowo lądować i usuwać uszkodzenia silnika.

Na początku sierpnia, już po przesunięciu eskadry na lotnisko mokotowskie, ppor. pil. Franciszek Rudnicki został mianowany jej dowódcą. 12 sierpnia, w załodze z pchor. obs. Władysławem Ciechońskim, atakował oddziały Armii Czerwonej pod Tłuszczem. Polscy lotnicy przeprowadzili szereg ataków z niskiego pułapu na oddziały wroga. W walce w wyniku ognia przeciwlotniczego ich samolot został uszkodzony (miał 60 przestrzelin), a obserwator zginął. Ciężko ranny Rudnicki zdołał wylądować w pobliżu polskiego pociągu pancernego i złożyć meldunek rozpoznawczy jego dowódcy.