Józef Fryderyk (ur. 5 października 1702 w Erbach, zm. 4 stycznia 1787 w Hildburghausen) – marszałek polny w wojsku austriackim, regent księstwa Saksonia-Hildburghausen, mecenas muzyki, książę z dynastii Wettinów.
Życiorys Pochodzenie Był synem księcia Saksonii-Hildburghausen Ernesta i Zofii Henrietty, córki księcia Waldeck-Eisenberg Jerzego Fryderyka. Został wychowany w wierze luterańskiej.
Kariera wojskowa Karierę wojskową w służbie Habsburgów rozpoczął w wieku 16 lat. Cenili go jako oficera i wspierali jego karierę książę Eugeniusz Sabaudzki i Joseph Lothar von Königsegg-Rothenfels, zaskarbił sobie także łaski cesarza Karola VI. Służył początkowo pod rozkazami cesarskiego marszałka polnego Friedricha Heinricha von Seckendorffa w południowej Italii. W 1730 otrzymuł stopień pułkownika. W 1732 został szefem pułku () 8 Pułku Piechoty. Podczas wojny o sukcesję polską w 1734 awansował na stopień generalski i służył w północnej Italii, odznaczył się m.in. w bitwie pod Guastallą. W 1735 otrzymał stopień Feldmarschalleutnanta i zabezpieczał odwrót armii cesarskiej do Tyrolu oraz brał udział w rokowaniach dotyczących zawieszenia broni. Następnie został dowódcą twierdzy Komárno. W 1736 w stopniu generała artylerii (Feldzeugmeister) służył na terenie Wielkiego Księstwa Toskanii.