thumb|180px|Okładka wydania z ok. 1924 roku thumb|180px|Karol Libelt – autor dzieła
O miłości ojczyzny – rozprawa Karola Libelta z 1844.
Praca poświęcona jest zdefiniowaniu i scharakteryzowaniu uczucia miłości do własnego kraju, które autor określa jako przelanie podmiotu miłości w jej przedmiot i nie widzi poza tym żadnych różnic w stosunku do innych rodzajów miłości. Zjednoczenie podmiotu i przedmiotu i jest więc symptomem miłości jako takiej, a zjednoczenie przez miłość staje się nowym sposobem bytowania podmiotu – on w przedmiocie swej miłości po prostu żyjeGrzegorz Kubik, Wychowanie patriotyczne w duchu jedności – inspiracje Karola Libelta (1807-1875), w: Studia Socialia Cracoviensia, nr 2(11)/2014, s. 214–219, ISSN 2080-6604..
Jako i pierwszy i najważniejszy składnik pojęcia ojczyzny wskazuje Libelt ziemię. Jako trzy sposoby pozostawania w jedności z ziemią definiuje bezpośrednie fizyczne powinowactwo, poznanie kraju oraz jedność w drodze posiadania ziemi. Ogniwem, które przewodniczy w bezpośrednim powinowactwie jest pokarm wydawany przez ziemię, także woda i powietrze. Dary te bezpośrednio wnikają w człowieka, powodując, że jest on rzeczywistą skibą i tą drogą kocha ojczyznę. Libelt uważa, że stopień miłości do ojczyzny jest u różnych narodów uzależniony od ich związków z ziemią.