W styczniu 1914 ogłoszono jego przeniesienie z Sanoka do Stanisławowa, gdzie sprawował stanowisko komisarza powiatowego w urzędzie starostwa c. k. powiatu stanisławowskiego i pełnił je także po wybuchu I wojny światowej. Pod koniec września 1915 poinformowano, że był w grupie 75 osobistości miejskich, wywiezionych ze Stanisławowa przez Rosjan.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został urzędnikiem samorządowym II Rzeczypospolitej. W randze komisarza rządowego pełnił funkcję starosty powiatu kamioneckiego, a pod koniec 1925 został mianowany starostą tegoż i sprawował stanowisko w kolejnych latach. Z tego stanowiska we wrześniu 1929 został mianowany radcą wojewódzkim w Urzędzie Wojewódzkim w Tarnopolu. Jako pozostający w stanie nieczynnym radca wojewódzki tegoż urzędu 26 listopada 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. Pełniąc posadę sekretarza Wydziału Rady Powiatowej w Trembowli przed wyborami parlamentarnymi w 1935 został wybrany zastępcą członka Okręgowej Komisji Wyborczej w okręgu wyborczym nr 64 (Buczacz).