W 1921 przeniósł się z rodziną do Warszawy. Pracował w firmie Przemysł Leśny Rozwadów-Kępa na stanowisku dyrektora zarządzającego. Był członkiem Związku Legionistów Polskich. Zmarł 10 września 1929 w Bad Nauheim, w Republice Weimarskiej. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 196, rząd 6, miejsce 6).
Był żonaty z Franciszką (1877–1953), z którą miał córkę Irenę Wysocką (1904–1985) i syna Romana Władysława Parewicza vel Paradystala (1910–1987), inżyniera leśnika, porucznika artylerii rezerwy Wojska Polskiego, uczestnika kampanii wrześniowej w szeregach 24 dywizjonu artylerii ciężkiej i kampanii francuskiej w szeregach 2 (202) pułku artylerii ciężkiej, odznaczonego Krzyżem Walecznych, internowanego w Szwajcarii oraz oficera 15 pułku artylerii lekkiej w Wielkiej Brytanii.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5493 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 4 lutego 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Srebrny Medal Waleczności 2 klasy
Przypisy
Bibliografia