Odwłok miał po trzy żeberka podłużne na tergitach od pierwszego do szóstego i pięć takowych żeberek na tergicie siódmym. Jego sternity od czwartego do siódmego miały stosunkowo gładką powierzchnię z podłużnym rzędem punktów przez środek. Piąty i szósty sternit miały niewielkie przetchlinki o kształcie owalnym lub okrągłym. Wygląd zaodwłoka pozostaje w większości nieznany – zachował się tylko jego pierwszy segment; miał on 10 żeberek, z których te grzbietowo-boczne wyposażone były w kolcokształtne ziarenka.
Paleoekologia Skorpion ten zasiedlał gęste, cieniste lasy porastające północno-wschodnią część Gondwany. Występowały one w delcie rzeki lub nad estuarium. Cechowała je bardzo wysoka wilgotność. Lasy te leżały w strefie tropikalnej lub subtropikalnej, a występujący w nich klimat rekonstruuje się jako umiarkowany do gorącego. Pory roku były w nim słabo wyrażone o czym świadczą słabo zaznaczające się słoje przyrostu rocznego w skamieniałościach drewna. Bursztyn libański dostarczył licznych skamieniałości zwierząt, zwłaszcza stawonogów zasiedlających owe lasy; listę ich taksonów do poziomu rodzaju podano w: fauna bursztynu libańskiego.
Przypisy
Kategoria:Archaeobuthidae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2001 roku