Smukłe odnóża miały poprzeczne biodra, silnie wydłużone krętarze, umiarkowanie spłaszczone uda, długie i wąskie golenie oraz stopy zbudowane z pięciu niepłatowatych członów i zwieńczone długimi pazurkami o długich ząbkach nasadowych. Biodra tylnej pary był szeroko rozstawione. Na wewnętrznej stronie uda przedniej pary biegła długa bruzda, w której chować się mógł goleń. Golenie pozbawione były ostróg. Człony stóp od pierwszego do trzeciego były dłuższe od czwartego i dwukrotnie krótsze od piątego.
Paleoekologia Chrząszcz ten zasiedlał gęste, cieniste lasy porastające północno-wschodnią część Gondwany. Cechowała je bardzo wysoka wilgotność. Lasy te leżały w strefie tropikalnej lub subtropikalnej, a występujący w nich klimat rekonstruuje się jako umiarkowany do gorącego. Pory roku były w nim słabo wyrażone o czym świadczą kiepsko widoczne słoje przyrostu rocznego w skamieniałościach drewna.
Bursztyn libański dostarczył licznych skamieniałości zwierząt, zwłaszcza stawonogów zasiedlających owe lasy (zobacz: fauna bursztynu libańskiego).