Kościół świętego Ignacego Loyoli i świętych Piotra i Pawła – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Lubartów archidiecezji lubelskiej).

Kamień węgielny został poświęcony w czerwcu 1907 roku przez biskupa lubelskiego. Gotowa świątynia została poświęcona w październiku 1909 roku. Autorem projektu kościoła jest Jan Brzosko. lewo|mały|Wnętrze świątyni Jest to kościół murowany, wzniesiony z czerwonej cegły, reprezentujący styl neogotycki. Budowla jest orientowana, wybudowana na planie krzyża łacińskiego, posiada jedną nawę z transeptem. Bryła świątyni charakteryzuje się wysoką, czterokondygnacyjną wieżą frontową z kruchtą w przyziemiu. Jest ona nakryta smukłym, czteropołaciowym dachem namiotowym i w całości jest dwukrotnie wyższa od korpusu świątyni. Do boków wieży są dobudowane symetrycznie dwa aneksy – jeden mieszczący klatkę schodową prowadzącą na chór i wieżę, drugi będący kruchtą boczną.