Dokładna data i okoliczności powstania portretu nie są znane, jest datowany na ok. 1795 rok. Starszy brat Valentína Bellvísa był mężem siostry księcia Alby, jednego z mecenasów Goi. W latach 1794–1796 malarz wykonał portrety księcia Alby, jego żony, matki i młodszej siostry, możliwe, że w tych okolicznościach przedstawiono mu Valentína. Mógł też poznać Goyę poprzez Agustína Esteve, malarza, który współpracował z Goyą i namalował portret siostry Valentína w 1796 roku. Sugerowano, że portret namalowany przez Goyę był pendantem portretu żony Valentína, który również znajdował się w kolekcji jego spadkobierców. Jednak są to inne obrazy prawdopodobnie namalowane przez Esteve – owalny portret Valentína znajduje się w prywatnej kolekcji, a jego żony został zniszczony w czasie hiszpańskiej wojny domowej, zachowały się jedynie fragmenty. Portret namalowany przez Goyę był raczej motywowany sukcesem w karierze wojskowej, a nie ślubem. Portret po raz pierwszy pojawia się w katalogu José Gudiola z 1970 roku jako „Wojskowy”, gdyż postać nie była jeszcze zidentyfikowana. Gudiol przypisał dzieło Franciscowi Goi na podstawie czarno-białej fotografii z archiwum fotograficznego Archivo Moreno, której autorem był Mariano Moreno García (1865–1925).