Jan Petrażycki (ur. w Chersoniu, zm. 26 stycznia 1986 w Londynie) – major pilot obserwator Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Stanisława i Heleny z d. Brumer. Ukończył Korpus Kadetów w Odessie oraz Pawłowską Szkołę Wojskową w Petersburgu. Po wybuchu I wojny światowej służył od 9 października 1914 w 29 czernichowskim pułk piechoty, następnie został skierowany na stanowisko dowódcy szkoły podoficerskiej. 12 kwietnia 1915 został skierowany na froncie wschodnim, gdzie walczył do września 1917. Następnie służył w I Korpusie Polskim gen. Józefa Dowbór-Muśnickiego, a od 16 października 1918 w 4 Dywizji Strzelców Polskich oraz w Legii Rycerskiej.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę zgłosił się do służby w odrodzonym Wojsku Polskim. 3 października 1919 został przydzielony do 1 lotniczego baonu uzupełnień, a następnie 20 listopada skierowany na kurs do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych. Po jego ukończeniu został przydzielony, jako obserwator, do 17 eskadry wywiadowczej i w jej składzie wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. thumb|left|160px|Jan Petrażycki por. pilot-obs. (1920) W lipcu 1920 roku, w załodze z sierż. pil. Władysławem Wójtowskim, został przebazowany do Kowla do dyspozycji dowództwa Frontu Południowego.