Po zakończeniu działań wojennych w Poznaniu wiosną 1945 roku większość przedwojennych działaczy klubu wznowiła jego działalność w strukturach odrodzonej Ligi Morskiej. Po wielu staraniach odzyskali część przedwojennej floty, która stopniowo była uzupełniana sprzętem przekazywanym przez Zarząd Główny LM. Odzyskiwany sprzęt był w większości uszkodzony, wymagał pilnych remontów, które wykonywano w warsztatach Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego. Remonty prowadzono także w samodzielnie wybudowanym hangarze, zbudowanym z części odzyskanych po rozbiórkach, który służył potem długie lata do remontów i przechowywania sprzętu.
Rozbudowy Ośrodka nie kontynuowano jednak zgodnie z przedwojennymi planami ze względu na brak środków. Był to trudny okres odbudowy kraju po zniszczeniach wojennych.
W klubie wznowiono prowadzenie szkoleń, których najpopularniejszą formą stały się obozy skoszarowane. W okresie wakacyjnym przeszkalano średnio 150 kursantów. Wielu wyszkolonych w Klubie żeglarzy trafiło przez Państwową Szkołę Jungów i Marynarkę Wojenną do służby na morzu. Takim przykładem jest droga życiowa kżw. Zbigniewa Frąszczaka.