Przez 10 lat był członkiem Komisji Oświaty i Kultury przy Powiatowym Prezydium Rady Narodowej w Czarnkowie, skarbnikiem Powiatowego Komitetu Odbudowy Stolicy i Kraju, skarbnikiem Powiatowego Związku TPPR, przez 3 lata – prezesem Kolejowego Klubu Sportowego „Noteć”.

Praca zawodowa i liczne funkcje społeczne, jakie pełnił w Czarnkowie, nie wpłynęły na jego działania artystyczne. Cały czas był związany z muzyką. Zorganizował zespoły chóralne i muzyczne, docierając do wszystkich warstw społecznych miasta. Muzyką, talentem i niezwykłym taktem połączonym ze skromnością zjednoczył mieszkańców miasta.

Utworzył i prowadził Orkiestrę Symfoniczną przy Stoczni Rzecznej w Czarnkowie. Wobec nacisku władz utworzył chór składający się z funkcjonariuszy MO. W 1947 reaktywował w Czarnkowie przedwojenny chór męski „Harmonia”, którego wieloletnim prezesem przed wojną był jego teść Stanisław Grupiński.