16 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austriackiej. Następnie na urlopie na naukę w Szkole Oficerskiej w Radymnie. Od 1 listopada 1918 członek POW w Samborze. 27 listopada 1918 został aresztowany przez Ukraińców i więziony przez 6 miesięcy.
Od 28 maja 1919 w szeregach 4 pułku piechoty. 15 lipca tego roku został mianowany z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919 roku, poz. 2712.. 14 lipca 1920 został przeniesiony do 51 pułku strzelców, lecz już 11 października wrócił do 4 pułku piechoty. W 1922 we Lwowie zdał egzamin prawno-historyczny i uzyskał absolutorium z prawa i umiejętności politycznych. 3 maja 1926 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 52. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1934 był dowódcą 9 kompanii strzeleckiej. W 1937 przeniesiony do Kaszubskiego Batalionu Obrony Narodowej w Pucku na stanowisko dowódcy batalionu. Obowiązki dowódcy batalionu łączył z funkcją komendanta 202 Obwodu Przysposobienia Wojskowego Gdynia. W marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 21. lokatę w korpusie oficerów administracji, grupa administracji. Batalionem dowodził do 31 sierpnia 1939.