nawiązała współpracę z rumuńskim rzeźbiarzem George’em Apostu, który umożliwił jej stworzenie serii granitowych i terakotowych rzeźb.

W 1988 przeprowadziła się na stałe do Stanów Zjednoczonych i zamieszkała w Venice w Kalifornii, gdzie założyła własne studio.

Jej prace były wystawiane między innymi w Paryżu, Santa Monica, Nowym Jorku i Waszyngtonie, a także w Szwajcarii, na Węgrzech i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W 1986 znalazły się na wystawie The Arab World Today zorganizowanej przez UNESCO. Jej obrazy są również częścią stałej wystawy Centre Georges Pompidou i Biblioteki Narodowej Francji w Paryżu, Muzeum Brytyjskiego w Londynie oraz Los Angeles County Museum of Art.

Za jedno z jej największych osiągnięć uważa się serię obrazów “Bribes de Corps”, tworzoną od lat 70. i przedstawiającą zaokrąglone formy przypominające fragmenty kobiecej anatomii.

W 2006 zaczęła odczuwać problemy neurologiczne. W ich wyniku w 2013 straciła możliwość malowania. W tym samym roku przeprowadziła się do rodzinnego Bejrutu z powodu choroby męża, który zmarł niedługo potem. Caland pozostała w stolicy Libanu, gdzie zmarła 23 września 2019.