thumb|Mapa zamieszkiwania ludności grecko-prawosławnej (według ówczesnych kryteriów – ludności helleńskiej), oparta na danych z 1918 roku. Przedstawia sytuację sprzed wymiany ludności między Grecją i Turcją oraz nie obejmuje centralnej i wschodniej Turcji. Grecy () – naród indoeuropejski, używający języka greckiego, zamieszkujący Grecję i Cypr oraz w diasporze. Tworzące go plemiona dotarły na tereny Grecji w II tysiącleciu p.n.e.
Nazwa własna
Na przestrzeni wieków nazwa własna Greków ewoluowała.
Do poł. XX w. używana m.in. była (zwłaszcza w gwarach ludowych) średniowieczna nazwa własna „Rzymianie” (Romios).
Historia Starożytność W starożytności Grecy dzielili się na wiele plemion, wśród których wyróżnia się kilka podstawowych grup: plemiona północno-zachodnie, do których zaliczali się Dorowie, następnie Jonowie i Achajowie (w tym Arkadyjczycy, Eolowie, Tessalowie, Beoci i Grecy z Cypru). Prawdopodobnie w czasie inwazji Dorów skolonizowali wybrzeże Azji Mniejszej, wywierając od tego czasu znaczny wpływ na kulturę innych ludów tego półwyspu. W VII i VI w. p.n.e. skolonizowali znaczną część basenu Morza Śródziemnego i Czarnego, przede wszystkim Sycylię i południową Italię. Od czasu podbojów Aleksandra Wielkiego rozprzestrzenili się na Bliskim Wschodzie, w licznych miastach między Egiptem (Aleksandria) a Baktrią.