Miejsce jego urodzenia – Gemeinhaus-Lewis David de Schweinitz Residence, jest narodowym zabytkiem.
Kiedy przyszedł czas na wybór przedstawiciela Synodu Generalnego w Herrnhut w Niemczech, znaczną większością głosów wybrano Schweinitza. We wrześniu 1817 roku wraz z rodziną opuścił Salem i znów przypłynął do Niemiec. Po szesnastu miesiącach wrócił do USA. Był członkiem wielu naukowych towarzystw w Stanach Zjednoczonych, Niemczech i Francji. W 1819 roku Zgromadzenie Ogólne Karoliny Północnej wybrało go na rektora Uniwersytetu Karoliny Północnej, ale przyjęcia tego zaszczytnego stanowiska odmówił, gdyż wiązałoby się to z rezygnacją z pracy w kościele morawskim. Powrócił do miejsca swoich narodzin w Bethleham i tam żył do śmierci w 1831 r.
Praca naukowa Sporządził zielnik, który w chwili śmierci był największą prywatną kolekcją roślin w Stanach Zjednoczonych. Zapisał go Akademii Nauk Przyrodniczych w Filadelfii.
Opisał wiele gatunków grzybów. Przy nazwach naukowych zdiagnozowanych przez niego gatunków roślin i zwierząt dodawany jest skrót jego nazwiska Schwein. Na jego cześć nazwano nowy rodzaj rośliny Schweinitzia (obecnie Monotropsis) i gatunek grzyba Phaeolus schweinitzii.