Pierwszym białoruskim filmem przeznaczonym dla dzieci była Chromonożka (1930) Aleksandra Gawronskiego, Olgi Ulіckiej oraz Jurija Winokurowa o dziewczynce, która drogą reedukacji pomaga ojcu porzucić nałóg alkoholowy.
Kino Białoruskiej SRR po II wojnie światowej (1945–1991) mały|Riczard Wiktorow, jeden z białoruskich reżyserów okresu Białoruskiej SRR Po nazistowskiej agresji na Związek Radziecki i zajęciu terytorium Białoruskiej SRR produkcja filmowa w tejże republice była niemożliwa. Dopiero gdy ZSRR odzyskał utracone tereny w 1944, możliwa była odbudowa białoruskiej kinematografii. Jak pisał Dangiras Mačiulis, „w kulturze pamięci sowieckiej Białorusi wojna zostawiła jednak głęboki ślad. Z jednej strony oznaczała straty i ofiary, z drugiej – wystąpiło zjawisko masowego sprzeciwu wobec okupanta”. W 1949 na terenie Białoruskiej SRR wyprodukowano pierwszy film fabularny o II wojnie światowej, Konstantina Zasłonowa (1949) Władimira Korsza-Sablina i Aleksandra Fajncymmera, o tytułowym przywódcy partyzantów w Orszy.