W listopadzie 2010 sąd rejonowy w Tokio skazał Tokimi Katō za oszustwo na dwa i pół roku kary więzienia w zawieszeniu na cztery lata. Sędzia Hajime Shimada powiedział: „Oskarżona popełniła złośliwe przestępstwo z samolubnym motywem zabezpieczenia dochodów dla swojej rodziny. Spłaciła jednak wszystkie świadczenia emerytalne i wyraziła skruchę za popełnione przestępstwo”.
Następstwa Po odkryciu zmumifikowanych zwłok Katō, przeprowadzone kontrole u innych stulatków w całej Japonii ujawniły informacje o kolejnych zaginięciach i błędnym prowadzeniu dokumentacji. Urzędnicy z Tokio próbowali znaleźć najstarszą kobietę w mieście, 113-letnią Fusę Furuyę, która zgodnie z rejestrem miała mieszkać z córką. Córka Furuyi przyznała, że nie widziała swojej matki od ponad 25 lat. Ujawnienie zniknięcia Furuyi i śmierci Katō skłoniło władze do przeprowadzenia ogólnokrajowego dochodzenia, w którym stwierdzono, że policja nie miała informacji o tym, czy 234 354 osoby w kraju w wieku powyżej stu lat wciąż żyją. Według urzędników, gdyby 77 tysięcy z tych osób wciąż żyło, miałoby więcej niż 120 lat. Za wiele takich przypadków obwiniano niedokładny system prowadzenia dokumentacji, a urzędnicy twierdzili, że wiele z tych osób mogło zginąć jeszcze podczas II wojny światowej.