oferowano kawę w dwóch postaciach: surowe ziarna kawy oraz kawę paloną na miejscu. Przez dziesięciolecia Molinari kładli nacisk na sposoby parzenia kawy wykorzystując ówczesne najnowsze technologie. W pierwszej dekadzie XX wieku stworzyli własną markę tego produktu. W połowie lat siedemdziesiątych XIX wieku sprzedaż detaliczna towarami kolonialnymi została przekazana powołanej przez Theodora spółce Molinari’s Erben.
W dziale sprzedaży zagranicznej zajmowano się głównie hurtowym handlem kawą, herbatą, ryżem i przyprawami w Galicji, Austrii, na Węgrzech i w Rumunii, a także na obszarze Polski pod zaborem rosyjskim. Firma Molinarich posiadała dwa składy tranzytowe w Trieście, w Wiedniu oraz największy we Wrocławiu przy ulicy Księcia Witolda 31 (dawnej Werderstrasse). Do składu w Wiedniu trafiał towar sprowadzany z Cejlonu i dystrybuowany do krajów na południe od Karpat.
Kawę i inne towary kolonialne na rynek Polski sprowadzał dział sprzedaży krajowej. Towar najczęściej sprowadzany był od wyspecjalizowanych dostawców w Anglii i Holandii i trafiał, początkowo drogą rzeczną, a w kolejnych latach koleją, do składu we Wrocławiu. Towar sprzedawany był głównie na Śląsk i do Wielkopolski ale również do Berlina, Drezna i Lipska.