Innym przykładem reductio ad Hitlerum jest zadawanie pytania w formie Wiesz kto tak robił...? z zamierzonym zamiarem podważenia pewnej idei lub działania poprzez sugerowanie, że Hitler trzymał się tej idei lub dokonywał takiego działania.
Powoływanie się na Hitlera lub nazizm nie jest reductio ad Hitlerum, gdy objaśnia argument, zamiast go zatracać.
Historia Sformułowanie reductio ad Hitlerum po raz pierwszy zostało użyte w artykule napisanym przez profesora Leo Straussa z Uniwersytetu Chicagowskiego dla „Measure: A Critical Journal” wiosną 1951 roku; zasłynął w książce tego samego autora wydanej pt. „Natural Right and History” wydanej w 1953 roku.
Historyk Daniel Goldhagen, autor tekstów traktujących o holokauście, stwierdził, że nie wszystkie porównania do Hitlera i nazizmu są błędami logicznymi, ponieważ gdyby tak było, nie można byłoby się niczego nauczyć z wydarzeń, które doprowadziły do Holokaustu. W swojej książce „Hitler’s Willing Executioners” stwierdził, że wiele osób, które były współwinne lub aktywnie uczestniczyły w Holokauście, a następnie w ruchach faszystowskich i neonazistowskich, manipulowało narracją historyczną, aby uniknąć obwiniania lub zaprzeczania pewnym aspektom Holokaustu„Eichmann was Outrageously Stupid”. Hannah Arendt: The Last Interview: And Other Conversations.