Historia Koncepcja seksizmu odwróconego została po raz pierwszy udokumentowana w latach 60. w tym samym czasie, co pojawienie się kobiecych ruchów wolnościowych i feministycznych. Powstał ruch wyzwolenia mężczyzn, prowadzony przez psychologów, którzy twierdzili, że kobiecość i męskość są zachowaniami ukształtowanymi społecznie, a nie wynikającymi z genów. Ruch wyzwolenia mężczyzn starał się zrównoważyć te dwie idee, że mężczyźni są odpowiedzialni za uciskanie kobiet, ale także sami są uciskani przez ścisłe role płciowe.

W połowie lat 70. XX wieku ruch ten zaczął koncentrować się na ucisku mężczyzn, a w mniejszym stopniu na wpływie seksizmu na kobiety. Na tę zmianę wpłynął Warren Farrell, który napisał książkę pt. The Myth of Male Power: Why Men are the Disposable Sex. Podkreślił w niej, jak bardzo męskie role płciowe upośledzały mężczyzn, zabraniając im postrzegania ich jako opiekuńczych lub mających emocje.

W latach 80. XX wieku zaczął powstawać nowy ruch na rzecz praw mężczyzn, który skupiał się wyłącznie na tym, jak role płciowe dyskryminowały mężczyzn, a nie na ucisku, jaki wywierał na obie płci.