Francesco Lardone (ur. 12 stycznia 1887 w Moretta, zm. 30 stycznia 1980 tamże) – włoski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup tytularny, dyplomata papieski, domniemany kardynał in pectore.

Biografia Młodość i prezbiteriat Studiował na Papieskiej Szkole Teologicznej w Turynie, Uniwersytecie Turyńskim oraz Papieskiej Szkole Prawa Kanonicznego w Turynie. 29 czerwca 1910 otrzymał święcenia prezbiteriatu z rąk arcybiskupa turyńskiego kard. Agostino Richelmy i został kapłanem archidiecezji turyńskiej. W latach 1913–1915 pracował jako wikariusz w Caselle Torinese, następnie do 1920 był kapelanem Czerwonego Krzyża i od 1920 do 1923 asystentem redaktora L'Osservatore Romano.

W 1924 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie objął posadę wykładowcy prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie. Pozostał tam do nominacji biskupiej w 1949, pełniąc ponadto funkcje dziekana wydziału prawa kanonicznego oraz spowiednika Delegatury Apostolskiej w Stanach Zjednoczonych, gdzie zaprzyjaźnił się z delegatem apostolskim abp. Amleto Giovannim Cicognanim – późniejszym sekretarzem stanu. Podczas pracy za oceanem uzyskał amerykańskie obywatelstwo.