Około 1851 r. cerkiew została gruntownie przebudowana i powiększona, gdyż w Imperium Osmańskim zostały wycofane dotychczas obowiązujące ograniczenia rozmiaru nowych świątyń chrześcijańskich. Przebudową budynku kierował Nikoła Tomczew, mistrz ze szkoły bracigowskiej. W latach 50. XIX w. wstawiono do niej również nowy tron biskupi, wykonany przez Dimityra i Antona Tomiszewów. W 1856 r. gotową świątynię wyświęcił metropolita płowdiwski Chryzant. Do nowej cerkwi przeniesiono ikonostas wykonany dla starszej, a następnie wymieniono w nim wizerunki Matki Bożej i Chrystusa Zbawiciela (autorstwa Stanisława Dospewskiego), dodano do niego również nowe ikony Narodzenia Pańskiego i św. Jana Chrzciciela (napisane przez Nikołę Odrinczanina).
W latach 1869–1870 w północnej części terytorium cerkiewnego wzniesiono sześciokondygnacyjną drewnianą dzwonnicę, niepołączoną z budynkiem samej cerkwi.