Roch Szajca (ur. 7 maja 1880 w Dobrzeniu Wielkim, zm. 19 czerwca 1959Józef Seyda, w: red. Roman Malek, Werbiści w Polsce, Księża Werbiści, Pieniężno, 1982, s. 75) – polski duchowny katolicki, zakonnik werbista, redaktor naczelny czterech czasopism.
Życiorys Był najmłodszym z siedemnaściorga dzieci chałupnika Andrzeja i Joanny z domu Adamiec. W 1893 został przyjęty przez Arnolda Janssena do domu misyjnego św. Krzyża (werbistów) w Nysie. W 1899 naukę tę ukończył. Od 1899 do 1906 przebywał w nowicjacie, a także odbył studia z filozofii, teologii i nauk przyrodniczych w klasztorze Sankt Gabriel pod Wiedniem. Otrzymał tam święcenia kapłańskie 24 lutego 1906, po czym został wydelegowany do Krakowa, celem pogłębienia znajomości języka i literatury polskiej. Po powrocie nauczał w latach 1907-1912 kleryków w Wyższym Seminarium Misyjnym w Sankt Gabriel, a następnie w Niższym Seminarium Misyjnym w Bischofshofen oraz w Seminarium Nauczycielskim w Wiedniu.