Giuseppe De Notaris (ur. 18 kwietnia 1805 w Mediolanie, zm. 22 stycznia 1877) – włoski botanik i mykolog.
Życiorys Ukończył medycynę na Uniwersytecie w Pawii w 1830 r. Przez dwa lata jako lekarz pracował w mediolańskim szpitalu. Zainteresowała go jednak botanika. W 1932 r. zrezygnował z medycyny i przyjął pracę w ogrodzie botanicznym w Turynie. Prowadził badania naukowe i w 1839 r. został mianowany profesorem botaniki i dyrektorem ogrodu botanicznego na Uniwersytecie Genueńskim. W Genui ożenił się z Antoniettą Botto, z którą miał córkę. Mieszkał w Genui przez 34 lata. W tym czasie napisał większość swoich prac naukowych. W 1872 roku objął katedrę botaniki na Uniwersytecie Rzymskim.
Praca naukowa Zajmował się głównie roślinami nienaczyniowymi i plechowcami. Dużą rolę w pracy naukowej De Notarisa odegrał inny włoski botanik i jego przyjaciel – Giuseppe Balsamo Crivelli. Wspólnie wyjeżdżali na terenowe wyprawy botaniczne i wspólnie opublikowali wiele prac, m.in. trzy prace o mchach i glonach: Synopsis Muscorum in agro Mediolanensi hucusque lectorum, MusciMediolanenses collecti et editi (Milano 1833-34), Prodromus bryologiae Mediolanensis.