Po ukończeniu studiów magisterskich w Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego w 1985 rozwijała się w kierunku, który określić można jako połączenie fotografii i sztuki konceptualnej. Uczyła się pod okiem takich nauczycieli jak Allan Kaprow, Eleanor Antin, Babette Mangolte, Jean-Pierre Gorin i David Antin. W tym czasie powstał jej unikalny styl “Photo-Text”, który charakteryzował się dodawaniem do zdjęć tekstu graficznego.
Twórczość Simpson stała się rozpoznawalna w latach 80. XX w. dzięki swym pracom, w których łączyła fotografię z tekstem. W swojej twórczości kwestionuje i konfrontuje konwencjonalne (i zawężone) spojrzenie na płeć, tożsamość, rasę, kulturę, historię oraz pamięć.
Zgłębia przede wszystkim zagadnienie indywidualnej tożsamości ludzkiej, wpływ ludzi na siebie nazwajem. Najbardziej intryguje ją tożsamość czarnej kobiety. Zajmuje się także tożsamością amerykańską, zarówno indywidualną, jak i zbiorową, a także powszechnymi ludzkimi wzorcami. Jej prace cechuje niejednoznaczność – poprzez luki i sprzeczności zmusza widza do samodzielnego myślenia oraz stawiania sobie coraz to bardziej skomplikowanych pytań. Jej prace charakteryzuje wyrafinowany koncept oraz wysoki poziom świadomości społecznej.