Bolesław Szczuka (ur. 5 czerwca 1883 w Gogolewie, zm. 19 października 1939 w Łopatkach) – polski drukarz, wydawca. thumb|Rozporządzenie delegata polskiego przy landraturze w Działdowie z dnia 15 stycznia 1920 (Czcionka: Głos Lubawski – Bolesław Szczuka)

Życiorys Urodził się na Kociewiu, w chłopskiej rodzinie Kajetana i Antoniny z Dąbrowskich. W 1899 został uczniem w drukarni Kulerskiego w Grudziądzu, potem zatrudniony był jako zecer. W 1907 r. bywał w zastępstwie redaktorem odpowiedzialnym „Gazety Grudziądzkiej”. W 1910 osiedlił się w Lubawie, tam 1 sierpnia 1911 założył pierwszą polską księgarnię w mieście oraz drukarnię. Od 1 stycznia 1913 wydawał „Głos Lubawski”. Pismo początkowo wydawała Spółka Wydawnicza, a po roku istnienia od 1 kwietnia 1914 przeszło na własność B. Szczuki. W 1914 r. zdał egzamin mistrzowski w zawodzie drukarskim. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości swe lubawskie przedsiębiorstwo przeniósł do Wąbrzeźna, tam od 1920 wydawał „Głos Wąbrzeski”. Nakładem jego drukarni ukazał się w 1924 r. Zarys historii miasta Wąbrzeźno autorstwa J. Stańczewskiego.