W 1944 roku w Salwadorze powstała pierwsza, oficjalna organizacja reprezentująca Żydów w kraju – La Communidad Israelita de El Salvador. Odpowiadała ona również za realizację społecznych, ekonomicznych i religijnych potrzeb Żydów. W 1945 roku założono żydowski cmentarz. Z inicjatywy Ernesto Liebesa i Carlosa Bernhardta otwarto biuro Organizacji Syjonistycznej, a Żydówki otwarły lokalny oddział WIZO. Wówczas w kraju nie było żydowskiej szkoły a lekcje języka hebrajskiego i nauczanie religii były prowadzone przez rabina. Po wojnie lokalną społeczność tworzyli uchodźcy z Alzacji, Europy Centralnej oraz ci, którzy pozostali w kraju. Jej liczebność miała wynosić 400 osób.
11 września 1948 roku Salwador oficjalnie uznał istnienie Izraela i nawiązał z nim relacje dyplomatyczne.
Społeczność Żydów salwadorskich zrzeszyła się w Federacion de Communidades de Judias de Centro America, która była zrzeszeniem społeczności Żydów Ameryki Środkowej i Panamy. Rodziny Liebesów i de Solów pozostawały najbardziej znanymi rodzinami w Salwadorze, zajmowały się filantropią i wspieraniem działalności lokalnej społeczności. W 1958 roku salwadorscy Żydzi wzięli udział w założeniu organizacji Pro-Arte, która miała propagować sztukę w kraju oraz miała na celu przyciąganie artystów do Salwadoru.