Wtedy też dowiedział się o tym, jak wielu Żydów próbowało otrzymać obywatelstwa lub wizy państw spoza Europy, żeby móc uciec przed prześladowaniami. Wraz z Castellanosem zaangażował się w pozyskiwanie dokumentów poświadczających posiadanie lub otrzymanie obywatelstwa Salwadoru. Początkowo pozyskiwał je za prywatne, zaoszczędzone pieniądze. Dokumenty najpierw trafiały do Polski, Holandii, Belgii, Francji i Słowacji. Otrzymanie takich zaświadczeń pozwalało na zwolnienie z getta oraz odstąpienie od obowiązku noszenia żółtej gwiazdy na ubraniach. Oprócz tego wielu Żydów otrzymywało salwadorskie paszporty. Mimo podejrzeń i wątpliwości co do legalności nabycia takich dokumentów, Niemcy respektowali je, ponieważ obawiali się o los swoich obywateli przebywających w państwach Ameryki Środkowej lub Południowej. W 1944 roku postanowił przeciwdziałać transportom Adolfa Eichmanna z Budapesztu do Auschwitz. W tym celu zorganizował grupę, która nie tylko rozprowadzała dokumenty, ale także je fałszowała. W tym celu nawiązano współpracę z wieloma organizacjami żydowskimi w całej Europie, aby pozyskiwać dokumenty tożsamości i zdjęcia. Cała ta operacja była finansowana z prywatnych pieniędzy Mantella, który nie pobierał opłat za dokumenty, certyfikaty i wizy. 22 maja 1944 roku rodzina Mantella z Rumunii i Węgier została wywieziona do Auschwitz.