Zygmunt Wiza (Wize) (ur. 24 czerwca 1886 w Poznaniu, zm. 5 stycznia 1937 w Poznaniu) – żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Michała i Antoniny z Godcieków. Absolwent szkoły handlowej w Poznaniu. Zmobilizowany do armii niemieckiej, walczył na frontach I wojny światowej w szeregach 5 pułku artylerii polowej. W czasie walk został ranny. Po wyleczeniu był instruktorem, a później służył w żandarmerii krajowej w Gostyniu.
W listopadzie 1918 wszedł w skład Rady Jedenastu stojącej na czele Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego, później należał do Wydziału Wykonawczego Rady Robotniczo-Żołnierskiej. W styczniu 1919 mianowany dowódcą Żandarmerii Krajowej byłej Dzielnicy Pruskiej. Za aktywny udział w przygotowaniach powstańczych i za postawę w grudniu 1918 oraz styczniu 1919 odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 13 października 1919 minister byłej Dzielnicy Pruskiej Władysław Seyda mianował go rotmistrzem Żandarmerii Krajowej..