Līksna (Liksna) – wieś na Łotwie. w novadsie Górna Dźwina, siedziba pagastsu Līksna, 15 km na północny zachód od Dyneburga, na prawym brzegu Dźwiny.
Historia Pierwsza wzmianka o Liksnie pochodzi z XIII wieku, kiedy książę Jersiki Wsiewołod podarował w 1230 roku wyspę na Dźwinie i ziemię naprzeciwko Liksny klasztorowi cystersów. W XIV wieku mieszkali tu (wtedy miejscowość nazywała się Lixten) komturowie dyneburscy. Po sekularyzaji Inflant (1561) dobra te należały przez parę wieków do rodziny Lüdingshausen-Wolffów. W połowie XVIII wieku przeszły na własność Józafata von Sieberga (lub w wersji później spolszczonej – Zyberga lub Zyberka) (1684–1776), kasztelana, a później wojewody inflanckiego (w latach 1769–1775), żonatego z Magdaleną Budburg (1712–1770). Wnuczka Józefata Izabela Helena (1785–1849), córka Jana Tadeusza (1739–1806), wojewody inflanckiego (w latach 1775–1778) i baronówny Ludwiki von Kleist, wyszła w 1803 roku za Michała Broel-Platera (1777–1862), wnosząc we wianie tutejsze dobra liczące w chwili śmierci męża 3693 dziesięcin ziemi oraz inne olbrzymie dobra w Kurlandii i Inflantach. W chwili ślubu Michał Plater zmienił nazwisko na Plater-Zyberk, taki był warunek teścia. Michał miał dziewięcioro dzieci, po jego śmierci jego fortuna została rozdrobniona.