Zespół sympatykomimetyczny (inaczej toksydrom sympatykomimetyczny, przełom adrenergiczny) – stan wywołany nadmiarem krążących katecholamin, powodujący silne pobudzenie układu autonomicznego współczulnego, zarówno w obrębie ośrodkowego układu nerwowego jak i na obwodzie. Najczęstszymi przyczynami są zatrucia narkotykami i dopalaczami (np. kokainą i amfetaminą) i przedawkowanie leków sympatykomimetycznych. Bardzo rzadko występuje w przebiegu guza chromochłonnego. Jest stanem zagrożenia życia dla osób z chorobami kardiologicznymi, jako że powoduje ekstremalne skoki ciśnienia i tachykardię. W leczeniu stosuje się wysokie dawki diazepamu bądź innych benzodiazepin, wespół z beta-adrenolitykami np. labetalolem oraz .
Objawy Są kombinacją pobudzenia układu współczulnego i objawów zażycia narkotyków bądź leków. W przebiegu zespołu:
świadomość jest zachowana pacjent jest pobudzony, agresywny, obecny słowotok skóra jest spocona (różnicowanie z zespołem antycholinergicznym) występuje wzrost temperatury ciała źrenice są szerokie obecna jest tachykardia ciśnienie krwi jest bardzo wysokie może wystąpić dławica piersiowa bezsenność duszność
W skrajnych przypadkach mogą się pojawić: