Przez prawie dwadzieścia lat pochłaniały go obowiązki oficerskie i praca naukowa, w 1752 roku został kapitanem kompanii minerskiej. W 1755 znalazł się na misji wojskowej w Prusach.
W 1757 podczas wojny siedmioletniej (będąc już podpułkownikiem), służył w armii austriackiej, założył też austriacki korpus saperów. Brał udział w oblężeniu Kłodzka w 1760 i obronie Świdnicy w 1762, gdzie dostał się do niewoli pruskiej i został uwięziony w Królewcu. W Świdnicy również mistrz ciesielski Reiter zapoznał się z projektem armaty Gribeauvala z 1748 roku, przetestował ją i ulepszył system jezdny. Gribeauvala zwolniono w kwietniu 1763 po pokoju w Hubertusburgu.
W 1762 Gribeauval przekazał władzom paryskim informacje o austriackim systemie artyleryjskim i porównał go z istniejącym systemem francuskich dział de Vallière’a. Podczas pracy w armii austriackiej pracował także nad dalszym rozwojem minerstwa.
Cesarzowa Maria Teresa Habsburg w uznaniu jego dotychczasowych zasług uhonorowała go stopniem feldmarschalleutnanta i Krzyżem Wielkim Orderu Marii Teresy.