Stoicyzm współczesny (ang. Modern Stoicism) – zapoczątkowany pod koniec XX wieku, pierwotnie głównie w obszarze języka angielskiego, nurt filozoficzny zainteresowany odnową starożytnego stoicyzmu w zgodzie z umysłowością współczesną. W formie popularnej liczny zbiór społeczności o zasięgu globalnym, w szczególności online, skupionych na samorozwoju w oparciu o stoickie dziedzictwo.
Źródła w filozofii i psychoterapii Stoicyzm współczesny uformował się na fali wzrostu zainteresowania etyką cnót w II połowie XX wieku. Prace filozofów takich jak Philippa Foot, Alasdair MacIntyre czy Martha Nussbaum sprawiły, że etyka cnót (do której to rodziny należy etyka stoicka) zaczęła być postrzegana jako pełnoprawna alternatywa wobec dominujących dotychczas w krajobrazie etyki normatywnej utylitaryzmu i postkantowskiej deontologii.
Korzeni współczesnego stoicyzmu można doszukiwać się też w inspirowanych stoicyzmem antycznym nurtach psychologii i psychoterapii, m.in. w pracach Alberta Ellisa, twórcy terapii racjonalno-emotywnej czy Aarona T. Becka, ojca wczesnych wersji psychoterapii poznawczo-behawioralnej.