Po przeprowadzce do Nowego Jorku, Quine podjął pracę w księgarni, gdzie poznał Richarda Hella - basistę i wokalistę grupy The Voidoids. Quine dołączył do zespołu Hella w połowie lat 70. i zarejestrował z nim dwa albumy: Blank Generation (1977) i Destiny Street (1982). Wyprodukował również debiutancki singiel nowojorskiej grupy DNA. W kolejnych latach współpracował jako muzyk sesyjny m.in. z Lydią Lunch i zespołem Material. W 1980 roku nagrał album z Brianem Eno, który nigdy nie ujrzał światła dziennego. Obydwu artystów łączyła długoletnia przyjaźń.
Na początku lat 80. Quine podjął współpracę z gitarzystą Jodym Harrisem. Efektem sesji nagraniowych był instrumentalny album Escape (1981). W tym samym czasie Quine rozpoczął kooperację z Lou Reedem - pojawił się jako muzyk sesyjny na albumach The Blue Mask (1982) i Legendary Hearts (1983), uczestniczył też w dwóch trasach koncertowych Reeda (wideo A Night with Lou Reed oraz album Live in Italy ). Relacja Quine'a i Reeda była burzliwa (Reed usunął większość gitarowych partii Quine'a z Legendary Hearts) i ostatecznie zakończyła się w 1985 roku.