184 Pułk Piechoty (184 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego, improwizowany w trakcie kampanii wrześniowej.
Pułk walczył w kampanii wrześniowej na szlaku bojowym 60 Dywizji Piechoty „Kobryń”, Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. W dokumentach sztabowych z działań we wrześniu i październiku 1939 roku posługiwano się numeracją 84 pp II rzutu mobilizacyjnego. W relacjach i wspomnieniach posługiwano się nazewnictwem 84 i 184 pułk piechoty. W okresie powojennym przyjęto nazwę 184 pułk piechoty.
Formowanie pułku W związku z mobilizacją alarmową zarządzoną 23 marca 1939 roku i wyjazdem macierzystego 84 pułku piechoty w zachodnie rejony kraju, w garnizonach Pińsk i Łunieniec pozostali rekruci wcieleni w marcu oraz niezbędna kadra do szkolenia. Ponadto pozostały drobne pododdziały starszego rocznika do pełnienia służby wartowniczej i obsługi instytucji garnizonowych oraz pozostałości kadry i rezerwistów. Pozostałościami tymi do końca marca dowodził II zastępca dowódcy pułku - kwatermistrz mjr Józef Żeleski. Następnie dowództwo przejął I zastępca dowódcy pułku ppłk. dypl. Andrzej Strach i sprawował je do 31 sierpnia 1939 roku. W tym czasie utworzono batalion rekrucki kpt. Seweryna Kozery i batalion rezerwistów por. rez. Stefana Szymczaka.