Elżbieta Tarnawska (ur. 28 kwietnia 1948 w WarszawieStanisław Dybowski, Słownik pianistów polskich, Warszawa 2003, s. 676.) – polska pianistka i pedagog, profesor sztuk muzycznych.

Wykształcenie Studia w Konserwatorium w Petersburgu (klasa prof. Ludmiły Umanskiej) i w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (klasa prof. Reginy Smendzianki). Studia podyplomowe w Moskwie (prof. Wiktor Mierżanow i prof. Irina Rumiancewa), Paryżu (prof. Monique Haas) i w Nowym Jorku (prof. Eugen List). Studia doktoranckie na University of Maryland (prof. Nelly True).

Działalność pedagogiczna W 1973 uczyła gry na fortepianie w Państwowym Liceum Muzycznym im. Karola Szymanowskiego w Warszawie. W latach 1974–1981 prowadziła głównie działalność koncertową. Następnie pracowała na kilku amerykańskich i polskich uczelniach. Od 1993 pracuje w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 2005–2008 prorektor ds. studenckich i kontaktów zagranicznych na tej uczelni. Profesor w Katedrze Fortepianu.

Odznaczenia 2019: Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”