Nieistniejący pałac Gdy urodziła się Janina, jej ojciec Jan Kazimierz Plater-Zyberk wybudował tu w 1878 roku dla niej neogotycki pałac. Był to budynek o zróżnicowanej formie. Składał się z dwóch dwukondygnacyjnych korpusów połączonych parterową częścią. Przed większym, lewym, nieco podwyższonym skrzydłem znajdował się wysunięty ryzalit, przed którym od strony podjazdu był głęboki portyk, którego dwa filary połączone z budynkiem i między sobą trzema arkadami podtrzymywały obszerny balkon. Wokół pozostałych elewacji urządzono tarasy z żeliwnymi, ażurowymi balustradami. Wszystkie narożniki budynku były zwieńczone sterczynowymi wieżyczkami. Poszczególne korpusy pałacu były nakryte dwu-, trzy- i czterospadowymi, płaskimi dachami.
W tym samym czasie założono nowy park. Pozostałości po tym parku są obecnie pomnikiem przyrody o lokalnym znaczeniu.
Pałac został zniszczony w czasie I wojny światowej.
Majątek Kazimierzyszki został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego. Został również opisany w książce Pro memoria Antoniego Urbańskiego w 1929 roku.
Przypisy , reprint wydany przez Oficynę Wydawniczą „Graf”, Gdańsk, 1991, .
Kategoria:Miejscowości na Łotwie