Mennica Państwowa według pierwszego projektu wykonała w latach 1982 i 1983 emisje w srebrze okolicznościowej 1000-złotówki (1982 – ponad 800 tys., 1983 – ponad 1,5 mln szt.), dystrybuując w standardzie kolekcjonerskim (opakowanie, cena) starannie wybite egzemplarze, przy okazji wypuszczając (tylko w 1983 r.) dodatkowe sztuk stemplem lustrzanym.
Ta sama mennica według drugiego projektu w roku 1982 wybiła w srebrze jedynie próbę kolekcjonerską 1000-złotową, masowo wykorzystując go dopiero w 1987 r. poprzez wprowadzenie do obiegu srebrnych monet o nominale złotych:
okolicznościowej (bitej stemplem zwykłym) i kolekcjonerskiej (bitej stemplem lustrzanym),
tym razem z okazji już trzeciej wizyty w Polsce Jana Pawła II.
Zgodę na wykorzystanie obydwu projektów Stanisławy Wątróbskiej-Frindt do bicia monet oficjalnie wprowadzonych do obiegu przez NBP otrzymała szwajcarska mennica Valcambi z Balerny, która z datą 1982 wyemitowała: