W końcu drugiego dziesięciolecia XXI w. przeprowadzając kwerendę w Narodowym Banku Polskim zweryfikowano stan prawny emisji zagranicznych z Janem Pawłem II z lat 1982–1986. Wykonano również gruntową analizę stempli użytych do ich bicia. W efekcie za legalne monety kolekcjonerskie uznano jedynie wszystkie z 1982 r. bez napisu „PRÓBA”. Egzemplarze z 1985 r. bez napisu „PRÓBA” włączono do prób technologicznych. W stosunku do wszystkich pozostałych, w tym przede wszystkim bić z rokiem 1986, stwierdzono, że są niestaranną imitacją oryginałów szwajcarskich z lat 1982 i 1985, mają nieznane pochodzenie i autorstwo, a więc nadano im status monet nieoficjalnych (fałszywych).
Charakterystyka W całym okresie emisji kolekcjonerskich PRL wybito 111 monet w 11 nominałach w dwóch mennicach:
państwowej w Warszawie oraz Valcambi ze Szwajcarii.
Mennica Valcambi wybiła 10 monet w 5 nominałach, z czego każdy – stemplem lustrzanym oraz zwykłym. Mennica Państwowa swoje emisje kolekcjonerskie wykonywała w przeważającej liczbie przy zastosowaniu stempla lustrzanego – tylko dwie monety złote o nominale złotych z Janem Pawłem II (1988 i 1989) bito zarówno stemplem lustrzanym jak i zwykłym.
Monety kolekcjonerskie PRL emitowano w srebrze (77 sztuk) oraz złocie (34 sztuki).