W 1893 roku podczas Światowej Wystawy Kolumbijskiej udało mu się zdobyć autentyczny latawiec malajski, który zainspirował go do wprowadzenia modyfikacji i doprowadził do powstania tak zwanego diamentowego latawca Eddy'ego. 27 marca 1900 roku złożył wniosek patentowy i w 1900 roku uzyskał patent nr. 646375 na "Eddy's Kite" (latawiec Eddyego). Udoskonalił także metodę łączenia kilku latawców. Wcześniej każdy latawiec był przywiązywany do kolejnego. Wymyślił łączenie latawców oddzielnie, każdego na osobnej linie, którą potem mocowano do liny głównej tworząc rodzaj "pociągu".
Publikacja Eddy'ego dotycząca pomiaru temperatury powietrza przy pomocy latawców zwróciła uwagę Amerykańskiego Towarzystwa Meteorologicznego. W 1894 roku Eddy skorzystał z zaproszenia do udziału w projekcie realizowanym w Obserwatorium Meteorologicznego Blue Hill przez Henry'ego Helm Claytona.
30 maja 1895 Eddy wykonał zdjęcie lotnicze terenu na półkuli północnej. Było to 37 lat po pierwszych fotografiach z balonu wykonanych przez Nadara i 7 lat po pierwszych fotografiach z latawca wykonanych przez Arthura Batuta. Eddy ulepszył metodę Batuta, a nawet eksperymentował z telefonią za pośrednictwem latawców.