Getto w Zambrowie – getto dla ludności żydowskiej utworzone przez Niemców w sierpniu 1941 roku w obrębie ulic: Świętokrzyskiej, Krzywej i Białostockiej.
Opis Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej i zajęciu Zambrowa przez wojska III Rzeszy, już lipcu 1941 Niemcy powołali Judenrat, na czele którego stanął Gerszon Srebrowicz. Miesiąc później Zambrów przeszedł pod niemiecki zarząd cywilny, którym kierował Amtskommissar Rohr. Już w sierpniu rozpoczęła się eksterminacja ludności żydowskiej Zambrowa. Pod pretekstem wyjazdu na roboty, grupę od 700 do 1000 osób wywieziono do lasu Czerwony Bór (okolice wsi Szumowo i Kołaki Kościelne) i tam zamordowano. Akcją kierował SS-Hauptsturmfuehrer Hermann Schaper. Również w sierpniu utworzono w obrębie ulic: Świętokrzyskiej, Krzywej i Białostockiej getto dla Żydów. Początkowo teren nie był ogrodzony. W getcie zgodnie z oficjalnymi szacunkami przebywało około 2000 osób. Liczba ta jednak mogła być znacznie większa (nawet do 4000), gdyż w mieście przebywało wielu uciekinierów z okolicznych miejscowości. Z powodu braku żywności i szerzących się chorób (m.in. tyfus) wiele osób zmarło.