Po służbie na okręcie wojennym „Prins Carl” w 1711 został przeniesiony w 1712 na okręt wojenny „Ditmarsken” i wyróżnił się w bitwach morskich z siłami szwedzkimi koło Stralsundu w lipcu 1712. Jeszcze w tym samym roku (17 grudnia) został awansowany na stopień komandora. W listopadzie dotychczasowy dowódca sił duńskich wiceadmirał Christian Thomesen Sehested, który wracał do Danii, przekazał Carlowi dowództwo nad całą eskadrą pomorską, którą ten zachował do wiosny 1713, kiedy sam otrzymał rozkaz powrotu. Bezpośrednio przedtem spotkał się z rosyjskim dowódcą de Staffem, z którym się pojedynkował, i został zabity w Greifswaldzie 29 marca tego roku. Został pochowany z zaszczytami w Holmens Kirke w Kopenhadze. Carl był albo dwa razy żonaty z dwiema siostrami Klauman, najpierw (od 1702) z Mechtele Dorotheą, potem (od 1706) z Mechtele Magdaleną, albo tylko z tą drugą (od 1 czerwca 1702). Z małżeństwa z Mechtele Magdaleną przyszły na świat co najmniej dwie córki i trzech synów, z których jeden (Peter Klaumann Carl, urodzony ok. 1703 lub ok.