Róża perska (Rosa persica Michx. ex Juss.) – gatunek krzewu z rodziny różowatych. Występuje w Azji Środkowej – od Iranu, poprzez Afganistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Kazachstan, Tadżykistan, Kirgistan, po zachodnie krańce Chin – region autonomiczny Sinciang. Rośnie tam na stokach i na nieużytkach. Wyróżnia się wśród róż na tyle, że wyodrębniana była w osobny, monotypowy rodzaj Hulthemia, ewentualnie opisywany w randze podrodzaju lub sekcji. Jako jedyna spośród róż ma liście niepodzielone. W drugiej połowie XX wieku zaczęła być wykorzystywana do tworzenia ozdobnych odmian uprawnych, w efekcie czego uzyskano oryginalną grupę odmian mieszańcowych (grupa 'Hybrid Hulthemia persica') zwanych popularnie 'różami z oczkiem' ze względu na kontrastowo ciemną nasadę płatków.
Morfologia Pokrój Luźno rosnący, niski krzew osiągający 30–50 cm wysokości. Tworzy rozłogi sięgające ponad 1,5 m. Pędy są cienkie, za młodu żółte i gładkie, starsze stają się ciemnobrązowe i szorstkie. Słabo wygięte hakowato, ostre i cienkie kolce wyrastają parami przy nasadach liści.