w późniejszych pracach wyróżniany jest on jako jeden z czterech podrodzajów (Subgen. Hulthemia (Dumort.) Focke (1888)) lub jedna z kilkunastu sekcji w obrębie rodzaju róża Rosa z rodziny różowatych Rosaceae.
Hulthemia w randze rodzaju traktowany był jako takson siostrzany w stosunku do róży Rosa. Badania molekularne z przełomu XX i XXI wieku potwierdzały siostrzaną pozycję Rosa persica i podrodzaju Hulthemia w stosunku do pozostałych róż tworzących podrodzaj Rosa. Jednak kolejne badania dowiodły, że odrębność morfologiczna tego taksonu nie wynika z zachowania cech pierwotnych, lecz najwyraźniej jest wynikiem adaptacji do suchych i gorących warunków, w jakich gatunek ten występuje. Redukcja przylistków i liścia do jednej, niepodzielonej, niewielkiej blaszki jest wynikiem kseromorfizmu. Badania molekularne nad plastydowym DNA wykazały, że Rosa persica jest zagnieżdżona w obrębie podrodzaju Rosa a Hulthemia w tej sytuacji powinna być traktowana jako sekcja. Północnoamerykańskie róże, wskazywane jako blisko spokrewnione z podrodzaju Hesperhodos (Rosa stellata i Rosa minutifolia), są podobne do R. persica, ale tu także zredukowane liście (3–5 listków) są najwyraźniej tylko podobną adaptacją do suchego siedliska.