Mistrzostwa Polski juniorów w tenisie – coroczne zawody tenisowe, których celem jest wyłonienie mistrzów Polski w wieku poniżej 18 lat w konkurencjach gry pojedynczej i podwójnej chłopców oraz dziewcząt, a także w grze mieszanej. Organizatorem zawodów jest Polski Związek Tenisowy.
Historia Rozgrywki organizowane są rokrocznie począwszy od 1927 roku, gdy zawodnicy rywalizowali na kortach w Krakowie tylko w konkurencji gry pojedynczej chłopców. Pierwszym juniorskim mistrzem Polski został wtedy Ernest Wittmann. Rok później w Katowicach oprócz gry pojedynczej rozegrano także debla chłopców. W latach 1929, 1931, 1933 i 1945–1947 ponownie miały miejsce wyłącznie zawody singla chłopców, jednak nawet i te zmagania się nie odbyły w 1934 roku, gdy nie osiągnięto minimalnej liczby zgłoszonych do mistrzostw. W latach 1940–1944 mistrzostwa nie odbyły się.
Po raz pierwszy dziewczęta miały okazję uczestniczyć w zawodach w 1948 roku w Warszawie, biorąc udział w zmaganiach gry pojedynczej. Natomiast konkurencje gry podwójnej dziewcząt i gry mieszanej po raz pierwszy przeprowadzono w Zabrzu w 1951 roku.