Jej koncepcje udało się wprowadzić w życie w Jeleniej Górze, gdzie jako główny plastyk województwa tworzyła interdyscyplinarne zespoły projektowe. Sama nadzorowała projekt odremontowania Starego Miasta w Lubomierzu. W 1979 r. ukończyła studia podyplomowe urbanistyki na Politechnice Warszawskiej. Jej praca dyplomowa skupiała się na szczegółowym planie zagospodarowania Chełmska Śląskiego. Ze względu na jej wysokie walory merytoryczne, została nominowana do nagrody Rektora Politechniki Warszawskiej i Generalnego Konserwatora Zabytków.
Jednym z największych osiągnięć Śniatyckiej-Olszewskiej było zorganizowanie Ogólnopolskiego Sympozjum „Plastyczno-przestrzenne porządkowanie miast”. Pod patronatem Towarzystwa Urbanistów Polskich do Jeleniej Góry zjechali w 1981 architekci, konserwatorzy i plastycy. Tematem była reorganizacja głównych zasad upiększania miast. W efekcie zarząd TUP desygnował Śniatycką-Olszewską na Kongres Kultury Polskiej w 1981.