DNA uptake sequence (DUS) składające się z 10 par zasadowych i biorących udział w transformacji DNA Sekwencje powtarzalne dRS3 składające się z 20 par zasadowych, które oskrzydlają większe sekwencje powtarzalne i stanowią miejsce wbudowania dla fagów Correia repeat enclosed elements (CREEs) przypominające transpozony i stanowiące „gorące punkty” rekombinacji DNA (ang. Recombination hotspots)

Van Passel et al. (2006) dowiedli, że 9 z 18 izolatów N. lactamica użytych w badaniu posiada plazmidy, które różnią się między sobą długością i składem par zasadowych. Może dochodzić również do transferu plazmidów między N. gonorrhoeae i N. lactamica.

N. lactamica posiada również system CRISPR służący do obrony przeciwko bakteriofagom.

Systematyka Mimo że N. lactamica nie jest dzielona na grupy serologiczne, możliwe jest sklasyfikowanie jej na tzw. typy sekwencji ST (ang. Sequence Type) na podstawie profilu allelicznego 7 genów (abcZ, adk, aroE, fumC, gdh, pdhC, pgm). Izolaty, w których przynajmniej 4 z 7 profili allelicznych jest identycznych jak w określonym typie sekwencji ST, należą do tej samej grupy klonalnej (ang. Clonal complex). W 2017 roku istniało 6 grup klonalnych N. lactamica. thumb|Drzewo filogenetyczne pokazujące zależności między różnymi genotypami N. lactamica Podobieństwo do innych gatunków rodzaju Neisseria N.