Sereno i inni widzieli w poruszanej silnymi mięśniami masywnej czaszce, przypominających siekacze zębach przedszczękowych, redukcji górnych kończyn i przystosowaniu do chodzenia tylnych specjalizacje, które zapewniły im dominującą pozycję i sukces ewolucyjny. Odkrycie Qianzhousaurus wskazuje, że alioram nie był wyjątkiem, ale istniała cała linia Tyrannosauridae o innym planie budowy ciała. Nie tak częste w zapisie kopalnym, jak masywniejsi przedstawiciele rodziny, Alioramini zajmowały jednak szerokie obszary, częściowo sympatrycznie ze swymi masywniejszej budowy krewniakami. Wskazuje to jednak na pewne rozdzielenie nisz ewolucyjnych.
Z kolei bogata ornamentacja czaszki interpretowana jest jako twór służący pokazom, kontaktom międzyosobniczym. Lü i współpracownicy przywołują hipotezę, wedle której dziwaczne struktury na czaszkach dinozaurów miały pomagać w identyfikacji osobników tego samego gatunku, powołując się na pracę Hornera i Padiana. Przegląd wymienionych autorów rozważa w kontekście ozdób głów Tyrannosauridae także dobór płciowy, co autorzy opisu Qianzhousaurus podają jako alternatywne wyjaśnienie.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Tyranozaury Kategoria:Dinozaury kredy Kategoria:Dinozaury Azji