Kinematografia bośniacka – ogół produkcji i dystrybucji filmowej na terenie Bośni i Hercegowiny, rozumianej tu: do 1918 – jako terytorium należące do Austro-Węgier; w latach 1918–1929 – jako terytorium wchodzące w skład Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców; w latach 1929–1941 – jako część Królestwa Jugosławii; w latach 1941–1945 – jako terytorium Niepodległego Państwa Chorwackiego; w latach 1945–1992 – jako Socjalistyczna Republika Bośni i Hercegowiny w obrębie Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii; od 1992 – jako niepodległe państwo.
Do II wojny światowej kinematografia bośniacka nie miała możliwości się rozwinąć, znajdując się na marginesie bałkańskiego przemysłu filmowego. Dopiero w 1947 w ramach jugosłowiańskiego przemysłu filmowego utworzona została sarajewska wytwórnia Bosna Film, jednak większość filmów w obrębie Socjalistycznej Republiki Bośni i Hercegowiny realizowali reżyserzy niebośniaccy. Jednym z nielicznych bośniackich autorów, którzy zdobyli uznanie jeszcze przed rozpadem Jugosławii, był Bato Čengić;